سلام
حدود یکی دوسالی هست که به خاطر دغدغه ی "اجرا در شعر" رفتم و توی تیاتری ها بر خوردم. خیلی چیزا یاد گرفتم و دارم می گیرم. کلی هم منبع برای این دغدغه پیدا کردم و کلی پیش نویس آماده کردم. چند مدت پیش یکی از دوستان خوبم - محمد حسینی مقدم - پیامی برام ارسال کرد مبنی بر این که مقاله ای که نوشته را در یکی از مجله های ادبی بخونم. اسم مقاله "از هومر خوانی رپسودیست ها تا خرس بازی مارسل دوشان و هوگو بال" بود و زیر عنوان "نگاهی به تاریخچه اجرای شعر (قسمت اول)" رو یدک می کشید. به شدت استقبال کردم. به نظرم از مقاله های خوب این رسته است، با توجه به این که در ایران در این مورد خیلی تحقیق نشده. خوب دیدم که این مقاله را در وبلاگم به اشتراک بذارم تا افراد بیشتری هم بتونن ازش استفاده کنن. متن کامل قسمت اول این مقاله را در "ادامه مطلب" بخونید.
با تشکر | علی محمدی
از هومر خوانی رپسودیستها تا خرسبازی مارسل دوشان و هوگو بال
نگاهی به تاریخچهی اجرای شعر (قسمت اول)
سالن تقریبا تاریک بود. تماشاچی ها هیجان زده، چشم دوخته بودند به رینگ بوکسی که در آن، جیمی دزموند {1} قرار بود در مقابل جرومی سالا{2} بایستد و مبارزه کند. اما این مبارزه، مثل مبارزاتی نبود که قبلا توی این سالن انجام شده بود. آنها قرار بود یک مسابقه¬ی شعر داشته باشند. قوانین مبارزه و تعداد راندها فرقی با مسابقات معمول کشتی کچ نداشت اما دو رقیب به جای استفاده از نیروی بازو، باید با قدرت قریحه شان یکدیگر را شکست می دادند. در این نبرد، بداهه گویی شرط اول بود اما از آن مهمتر، توان اجرای شعر بود. برنده¬ی مسابقه کسی بود که نه تنها بداهه سرای خوبی باشد، بلکه با اجرای بهتر شعر، سالن را به هیجان بیاورد. تماشاچی ها شاعر خوب نمی خواستند، بازیگر- شاعر خوب می خواستند.
ادامه مطلب ...

